Het schillen van de kurkeik

Het schillen van de kurkeiken gebeurt vanaf het einde van de lente tot halverwege de zomer, net wanneer de boom op een actieve manier groeit en het maximum aan sap produceert, waardoor de malse kurklaag van het jaar het mogelijk maakt de hele schors goed af te trekken. In Tossa gebeurt het schillen meestal gedurende de maanden juni en juli.
Het schilproces is delicaat mits men op die manier het “cambium”kan beschadigen ( malse laag die zich net onder de schors bevindt ), met bijbehorend gevaar van infecties en van kwaliteitsverschil van de toekomstige kurk. Men begint het bovenste deel ( “coll” ) van de boomstam in stukken te zagen en men gaat verder met het opensnijden van de kurk in de lengte met een snede “clenxa” genaamd, met behulp van een speciale bijl, de “picassa”. Met de steel van de “picassa” probeert men de hele schors in haar geheel van de boomstam te verwijderen. Eens de schors er afgerukt is, verkrijgt de boomstam een fel gele kleur die met de dagen een rodere schijn krijgt en na verloop van enkele maanden donkerrood wordt. Na één jaar vertoont de boomstam al een eerste kurklaag die met het jaar dikker zal worden tot men hem opnieuw schilt.
Het schillen van de kurkeiken in Tossa gebeurt alle 12 tot 14 jaren. Na verloop van ongeveer 3 jaar na het schillen wordt soms de “ratllat” uitgevoerd, een verticale snede die het werk bij het volgende schilproces zal vergemakkelen. De kurk die men verkrijgt bij het eerste schilsel van een boom is de primaire kurk. Dat type kurk is ruwer en is niet geschikt voor stoppen, mits het van een lagere kwaliteit is dan de kurk van toekomstige schilsels.
De kwaliteit van de kurk hangt af van de snelheid van het groeiproces dat de porositeit en de dichtheid bepaalt. In gebieden waar het groeiproces langzamer gebeurt, zoals in Tossa, is de kwaliteit van de kurk beter. De beste kurk is de kurk afkomstig van een schors van een dikte van 3 tot 4 cm en die 12 tot 14 jaar nodig gehad heeft om zich te ontwikkelen.